โมจิโกะทาวน์ (Mojiko Retro) คือย่านท่าเรือเก่าในเขตโมจิ เมืองคิตะคิวชู จังหวัดฟุกุโอกะ ตั้งอยู่ริมช่องแคบคัมมง จุดที่แคบที่สุดระหว่างเกาะคิวชูกับเกาะฮนชู ตรงข้ามกับเมืองชิโมโนเซกิ เคยเป็นหนึ่งในท่าเรือการค้าหลักของญี่ปุ่นคู่กับโกเบและโยโกฮามา ตั้งแต่ยุคเมจิจนถึงก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง ปัจจุบันเป็นย่านอนุรักษ์อาคารเก่าที่เปิดเป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์ของเมือง
- เดิมเป็นท่าเรือชาวประมงเล็กๆ ก่อนถูกกำหนดให้เป็นท่าเรือส่งออกพิเศษของประเทศในปี 1889 (เมจิปีที่ 22) และกลายเป็นฐานส่งออกถ่านหินจากเหมืองชิคุโฮ พร้อมศูนย์กลางการค้ากับแผ่นดินใหญ่ในยุคเมจิ-ไทโช
- เริ่มโครงการอนุรักษ์อาคารเก่าในย่านท่าเรือตั้งแต่ปี 1988 และเปิดเป็นย่านท่องเที่ยว "โมจิโกะเรโทร" อย่างเป็นทางการในปี 1995 มีผู้มาเยือนกว่า 2 ล้านคนต่อปีก่อนปี 2020
- อาคารเด่นในย่าน ได้แก่ สถานีรถไฟ JR โมจิโกะ (สร้างปี 1914 สถาปัตยกรรมนีโอเรอเนซองส์ ขึ้นทะเบียนโบราณสถานสำคัญของชาติ) อาคารศุลกากรโมจิเดิม (1912) และสะพานยกคนเดินบลูวิงโมจิ (1993) ที่ยกขึ้น-ลงวันละ 6 ครั้ง
